«Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι!» 

Το Τμήμα Μουσικών Σπουδών και ο Τομέας Εθνομουσικολογίας αποχαιρετούν τον τραγουδιστή Λάκη Χαλκιά. Από παλιά καλή γενιά, εκπρόσωπος του τέταρτου κύκλου της φημισμένης μουσικής φαμίλιας-σκλήθρας από την Ήπειρο, αγάπησε και τίμησε το ελληνικό τραγούδι στη διαχρονική του παράδοση και –αντίστοιχα- αγαπήθηκε και τιμήθηκε από το κοινό και τους συναδέλφους του. 

Γεφύρωσε φυσικά και αβίαστα την ανώνυμη προφορική παράδοση με την επώνυμη λαϊκή δημιουργία, το τοπικό ύφος και ήθος της ηπειρώτικης καταγωγής του με το πανελλήνιο δημοφιλές ρεπερτόριο. Υπηρέτησε και υπερασπίστηκε συνειδητά το τραγούδι ως συλλογική ταυτότητα και μνήμη, αλλά και ως σύμβολο κοινωνικής ένταξης, αντίστασης και διαμαρτυρίας, τραγουδώντας τους αγώνες της αγροτιάς, τους καημούς της εργατιάς και τα βιώματα των Ελλήνων μεταναστών. 

Ευτύχησε να γαλουχηθεί με τις ηπειρώτικες «φωνές της πέτρας», με το γλυκόλαλο κλαρίνο του πατέρα του, με το αίσθημα συνέχειας κι ευθύνης απέναντι στη μουσική οικογένεια και τη συντεχνία του. 

Ανδρώθηκε στο μεγάλο σχολείο του πανηγυριού, με την τελετουργία και τη «χαρμολύπη» του ελληνικού γλεντιού να πλάττουν και να χρωματίζουν τη δωρική φωνή και τις αφτιασίδωτες ερμηνείες του. 

Και όλη αυτή την πολύτιμη «προίκα» τη μετέφερε στις πολύπλευρες συνεργασίες με κορυφαίους Έλληνες μουσικούς δημιουργούς, συνθέτες, ποιητές κι ερμηνευτές (Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος, Λεοντής, Μαμαγκάκης, Καλδάρας, Ρίτσος, Ξυλούρης, Μπέλλου και τόσοι άλλοι). Σε χρόνια δύσκολα και μεταβατικά, ο Λάκης Χαλκιάς μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη έγιναν οι φωνές-σύμβολα που διέδωσαν το μήνυμα για την αναβάπτιση του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού στις διαχρονικές του ρίζες.

Οι ηχογραφήσεις του, σε όλα τα μουσικά είδη και ύφη που υπηρέτησε στη μακρόχρονη θητεία του, αποτελούν σημεία αναφοράς στα οποία θα ανατρέχουν οι επόμενες γενιές!

Με αγάπη και γενναιοδωρία είχε προσφέρει στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη το κλαρίνο του πατέρα του, του αείμνηστου μπάρμπα-Τάσου Χαλκιά (που «έφυγε» κι αυτός μια ζεστή μέρα του Αυγούστου το 1992). Ενώ με επιμονή και πάθος προσπάθησε να αναδείξει και να υπερασπιστεί την αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και μουσικής στο πρόγραμμα-σταθμό της ζωής του «2500 χρόνια ελληνική μουσική». 

Αποχαιρετώντας-τον, παραπέμπουμε στην εξαιρετικά επιμελημένη ιστοσελίδα του https://lakischalkias.com, που συγκεντρώνει και τεκμηριώνει το έργο ζωής και τη σπουδαία προσφορά του!

Λάμπρος Λιάβας