Η θεωρία της μουσικής: μια μακροσκοπική τροχιά από την αναλογική σκέψη στην αντιληπτική προσέγγιση (από την Αρχαιότητα έως τον 17ο αιώνα)

Η διπλή ιδιότητα της μουσικής, ταυτόχρονα τέχνη και επιστήμη, και ο τρόπος με τον οποίο συνάπτονται αυτές οι δύο όψεις της, είναι το νήμα που θα διατρέξει μια μακροσκοπική ανάγνωση, από τη σκοπιά της θεωρίας της μουσικής, των εξελίξεων και των μετασχηματισμών σε μια μακρά περίοδο, από την αρχαιότητα έως τον 17ο αιώνα, μέσα σε μια ευρωπαϊκή περίμετρο του ελληνικού και του λατινικού χώρου.

Η αναλογική σκέψη στηρίχθηκε σε μια μαθηματική αντικειμενικότητα που θεμελίωσε τη θεωρία της μουσικής, την αισθητική, ακόμη και την κοσμολογία, στην αδιαμφισβήτητη και αντικειμενική αρχή της αρμονίας που διέπεται από απλές σχέσεις καθολικής εμβέλειας· στην αυγή του 17ου αιώνα, και στο επίκεντρο της «επιστημονικής επανάστασης», έδωσε τη θέση της σε μια υλική προσέγγιση του ηχητικού αντικειμένου, που περιλαμβάνει τόσο μια νέα επιστήμη, τη φυσική και την ακουστική, όσο και μια νέα αισθητική, αυτή της έκφρασης των παθών.